Bazen anlatmak istediklerinizi yazmaya çalışırsınız ama yazamazsınız, bir kağıda çizmeye çalışırsınız çizemezsiniz, konuşurken kelimeleri doğru sıralayamazsınız bir cümle içinde, olmaz da olmaz… Ne yapsanız olmaz… Anlatamazsınız…
Öyle günler yaşıyorum…
Yüzü melekler kadar güzel bir arkadaşım… Bana internetten bir adres gönderdi. Kendi yazdığı bazı metinler var orada…
Son yıllarda okuduğum en iyi metinlerden birine orada rastladım.
Sadece paylaşmak istedim….
FAHİŞE
Gitme demekle yaptı fahişe en büyük hatayı
O kafasına koymuştu…
Gidecekti.
Belki de çok önceden aklındaydı
Fahişeden gizlisi kalmayacağını düşündü yanılarak
Baştan söyledi planlarını.
“Gideceğim” değildi… “gideceğiz”di
Gideceklerdi…
Hiç unutamadığıyla…
Hep aklında olan yanında olacaktı.
Ama her çağırdığında gelen,
Birlikteyken, unutamadığının hayaliyle birlikte olduğu, buna karşı çıkmıştı
Ne haddineydi onun?
İçi acıyabilirdi. Ama kendisinin içi yıllarca acımıştı.
Gidecekti…
Belki unutamadığıyla yeniden başlama umuduyla…
Ya unutamadığı ona dönmezse ne olacaktı?
Fahişe onu terk edecekti belki de
Yalnızlık… anlık hazlardan yoksunluk…
Bunu göze alamazdı…
İkilemde ne yapacağını bilmeden sorguluyordu kendini…
Fahişeyi ikna etmenin bir yolu olmalıydı.
E.O.
24.08.2009
