Bugun...


Emre Korlu


Facebookta Paylaş









Mualla Hanım
Tarih: 02-04-2017 10:43:00 Güncelleme: 11-04-2017 09:46:00


Mualla Hanım


Yokluğunuzun üzerinden geçen her yıl için bir saksı menekşe yetiştirdim. Boş kalmasın dediğiniz albümlerinizi ihmal etmeyip yeni fotoğraflar ekledim ve çok yaşlandım, gittiğinizden beri beyaza karışan siyahları ayıklamakla uğraştım. Şehrin gürültüsünde, parmaklarınızın üzerinde yürüyüp sessizce evden çıkışınızı, gözlerinizde yanlışıma bir doğru bulmayı özledim. Söyleyin Mualla Hanım, gitmeden önce aynanın karşısında kaç kez ağlıyordunuz?


Ani gidişiniz iç organlarımı parçaladı; aklımın içinde kalan yegane şey olmanızı dilerken yitirdiğim kaygım oldunuz. Söyleyecek çok şeyim varken, beş yaşıma girerken kaybettiğim çocukluğumdunuz. Her şeyin üzeri kapatılıyordu sanki birileri hiç yaşamadığınıza inandırmaya çalışıyordu beni. Oysa siz, tesahup ettiğim ne varsa onların başında yer alıyordunuz ve ne olursa olsun silinmiyordu alnımda bıraktığınız yolculuğunuz.


Giysilerinizi veriyorlardı; ben tahta merdivenleri hızla inerek milyonuncu intiharınıza yetişmeye çalışıyordum çünkü eksilen her şeyiniz sizi benden tekrar tekrar çalıyordu. Onarılmaz bir boşluk oldu hayatımda yokluğunuz. Babam ardınızdan kendi ölümünü dilerken, yaralarımı iyileştirmekle uğraşıyordum. Belki de sırf bu yüzden asla büyüyemeyen çocuğunuz olarak kaldım. Söyleyin Mualla Hanım, kaç asır sürecek gaybubet soğukluğunuz?

 

 

Sizinle hep aynı yolda yürüyeceğimi düşleyip durdum, hayal kırıklığına parmaklarınız dokunmuş gibiydi; evvelden beri aslında başlangıcı belli olmayan zamanın içinde bekledim yolunuzu. Geçmiş zamanda bir sabah, beyaz geceliğiniz sizi her zamankinden genç gösterirken yanımdan ayrıldığınızı hissetmemle ters yazılmaya başladı cümleler ve kitabınızın dokunmaya kıyamadığım son satırları oldunuz.


Duvarlarınızda var olmanın bahtiyarlığına bürünen kelebeklerin ömrü kadar yaşadınız sanki.


Bunu hissetmiş gibi size sarılışlarımın sonu gelsin istemedim, saç fırçanızdan masanın üzerinde duran aynanıza dökülen saç tellerinizi biriktirmekteki çabam, muhtemelen hep bu yüzdendi. Kendimi gideceğinize hazırlamak istemedim kilitlediğim sandığın içinde büyükannemin size bıraktığı, göğsünüzde sakladığınız, o mendil duruyordu ve sıklıkla çıkarıp kokluyordum onu, en çok kokunuzu unutmaktan korkuyordum.


Bir keresinde kapı aralığından ağladığınızı görmüştüm ne kadar da zarifti gözyaşlarınız. Tıpkı yüzünüz gibi ince ve şıktı. Kimse son zamanlarınızda nasıl içlendiğinizi duymadı.


“Giderken yalnızca sevgimi bırakacağım” demiştiniz öyle de oldu. Yokluğunuzla bomboş kalan evin soğuk pencereleri parmaklarınızın bıraktığı izlerle ısıttı içimizi ve kullandığınız her şey dokunuşlarınızı yitirmemiş gibi hep yeni kaldı. Anılarınızı özgür bıraktığımız gün daha mutlu olduğunuzu düşünmeye başladık.


Tamburun hüznüne değen parmaklarınızdan tanıdım sizi. Şimdi ne zaman üşüseniz yanaklarınızda kırmızı meyve utangaçlığı...


Ah çok güzeldiniz!

 

Emre Korlu Gazeteci Yazar Aktivist 



Bu yazı 477005 defa okunmuştur.

FACEBOOK YORUM
Yorum

YAZARIN DİĞER YAZILARI

ÇOK OKUNAN HABERLER
  • BUGÜN
  • BU HAFTA
  • BU AY
YAZARLAR
SON YORUMLANANLAR
FOTO GALERİ
  • Bebişler
    Bebişler
  • Yurdum İnsanı
    Yurdum İnsanı
  • FANTASTİK
    FANTASTİK
  • ATATÜRK
    ATATÜRK
  1. Bebişler
  2. Yurdum İnsanı
  3. FANTASTİK
  4. ATATÜRK
FOTO GALERİ
VİDEO GALERİ
  • Ayaz Kapli - Hiç Böyle Olmadım
    Ayaz Kapli - Hiç Böyle Olmadım
  • Yıldız Tilbe
    Yıldız Tilbe
  • Fikret Kızılok Bu kalp seni unutur mu?
    Fikret Kızılok Bu kalp seni unutur mu?
  • Osman Zeki Öner
    Osman Zeki Öner
  • Osmanlı
    Osmanlı
  • Kubat Ötme Bülbül
    Kubat Ötme Bülbül
  1. Ayaz Kapli - Hiç Böyle Olmadım
  2. Yıldız Tilbe
  3. Fikret Kızılok Bu kalp seni unutur mu?
  4. Osman Zeki Öner
  5. Osmanlı
  6. Kubat Ötme Bülbül
VİDEO GALERİ
YUKARI